30 Ocak 2010 Cumartesi

bir senmisin iki çocuk bakan...

çok şükür annanem iyi yogun bakımdan cıktı su anda evinde ve iyileşmeside iyiye gidiyor. Üzüntü üzüntüyü getirdi en küçük teyzemde karda düştü omuzu hem kırıldı hem cıktı ve oda bir ameliyat gecirdi omuzuna platin takıldı ama geçti çok şükür geçti hepsi simdi herkes evinde yaraları sarıyor...
kardeşim geldi salı günüde ablam gelicek. Onun gelmesi bana çok büyük moral desteği versede o umduğu aıle tablosunu goremeyince kardeşi olarak sanırım bana çok üzüldü... Aslında onu sorunlarım ve depresif durumumla bunaltmak istemedim. Ama rolde 3 gun soktu sonrasında maske düştü. Abla çok sıkılmış hatta bunalmışsın gözlemlerimde iyi görmedim seni deyince benimde sokülmeye hazır pamuk ipim acıldı gitti. Aslında iki çocuk yeterince bunlatıyor .zaten benim çocuklar akşam 10 dan sonra yorulup uykuları geleceğine cın çarpmış gibi oluyorlar beni pes ettirip uyutana kadar uyumuyorlar. Her akşam aynı uyku savaşı gözlerimin içine cokukluğunu anlatmaya ımkan yok... akşam olurda ıkı kelam eder ufkum acılır diye beklediğim zuzumer odunun az ışlenmış hali kalastan farkı yok su sıralar.. ben dınlenıyım dıye otursam çay ıster cayı verırsın agzı kazanla cevrılı 5 dk sonra bır bardak daha ıster ama onuda oyle cay verırmısın dese ıcın dert yemıycek. ya bardağı gosterır ya sen tv ızlerken elıne bır bardak tutuşturulur. Öyle gereksiz kelıme kullanılmaz. tasarruf lazım ya...
neyse cay biter meyve ıster meyve yer sut ıster bıtmez ısteklerı akşama kadar ıkı cocuğun yorgunluğu hat safhadayken bir de kocanın ısteklerı ustelık ısterkende bir ayrı tavrı deli eder. Ulen atalarımız ne demış ıyı laf yılanı deliğinden cıkarır bari ıkı guzel kelam etde su ısteklerın gönle hoş gozuksun... velhasıl evi otelımsı bır havada kulanmaya bayılan adam kıyafetlerını bir yana çoraplarını obur yana atıp usuyup kalın esofman yanıp ınce esofman gıyerek 1 akşamda en az ıkı ust değiştirerek evı tum gun toparlamış zavallı eatnesın duzenını 5 dk. lık eder o ayrı...
ustune her gün banyo yapıp sen neden yapmıyorsun kokmuş dıyede kendınce cıns şakalarıylada ıyıce gerdirir adamı. yediklerini içtiklerini ortadan kaldırması ise imkansızdır oturduğu yerde bardaklar tabaklar birikir.Getırdım barı kaldır su kalın yerlerınıde gotur topla nerde.. bunları yapabılmek için ona kesın ısyan etmen bağırman gerek ancak o zaman biraz birşeyler olur ama yarım saat sürer etkı...sonrası hiçbirşey olmamış gibi hafıza kaybı.. küsersin küz kalamazsın adam öyle xl ki rahatlığı senı kasar kasar kurdundan xs olursun yınede daha ufalmak yokolmak ıstersın sıka sıka. kendine laf anlatmak ımkansız cunku dınlemez onun ıcın telefon bilgisayar ve tv vardır birşey söylemek ıcın karşısına cıkmaktansa telefonla aramak daha mantıklı... sorarsan herşeyı bızım ıcın yapıyor. ben rahatlıkten bunalımdayım. çocukların geceleri ağladığını uyumadığımı dediğimde farkında değil hadı ya der. İdda ediyyorum benim kucuk oğlum çınardan bile daha fazla uyuyor. uykusuna boğazına keyfıne duşkun bu adam birde karşıma cıkıp yaralı parmağa işemediği gibi bir senmisin ıkı cocuk bakan demezmi. Şeytan neler demiyor o vakit.. Hayır cocuklar yetim kalmayacak olsa cinnet gözünü seveyım sana sığınıp bir 3. sayfa haberi olmak ne zevklı olur.o hatte gelıyor insan yani.. daha yazmakla bitmez odunun az işlenmiş hallerini ama benim elim yoruldu... diyceksınızkı bunları boyle bir sayfada neden yazdın. herkes okuyacak..evet okuycak ama oda okuycak belkı benı konuşurken dınlemeyen adam okurken anlar belkı okurken daha ıyı anlıyordur da benı ne denlı bunalttığını anlar. birşeyleri değiştirmeye çalışır. Hoş değişmezse ne olur birşeyde olmaz... ben sadece takdır alkış beklemıyorum ınsan gıbı muammele ve ınsan yerıne konulmayı ve dınlenıp saygı gormeyı aşşağılanmaktansa ıkı cocuğuna bakıp uzerıne ona geldığınde yemek hazırlıyorsam evını temızlıyor ve ona vakıt ayırıyorsam... hala ütülü gomlekler gıyıyorsa bunlar ıcın teşekkur beklıyorum. baba olmak sadece karınlarını doyurmak olmadığını farketmesını ıstıyorum. evet ısten cıkıp eve gelmek buyuk ıncelik ama oturduğu koltukla butunleşıp bukalemun mısalı koltukla bir olmaya gerek yok sanırım.agzını bırazda bızım ıcın yorsun bırazda bızım ıcın uykusuz kalsın ıstıyorum.umarım son caremız ıse yarar...

25 Ocak 2010 Pazartesi

harmanım ben harmanım söyletmen beni;

bu aralar sık sık ağlayarak yazdığım bloguma ne yaptığımı anlamadan bakan kızımın ılgınc bakışlarıyla devam edıyorum. bir gün ona hediye edeceğim bu bloğu büyüdüğünde ve okuduğunda anlıycaksın tabıkı... Ne deli bir annen olduğunu...Tabi herşeyin üst üste olması aslında beni bu denli hassaslaştıran.. annanem 85 yaşında genç değil hatta torununun torununu gördü. ama son 5 gündür yoğun bakımda olması bizi üzüyor. Oda benim gibi ölümden korkanlardandı. Acaba şimdi o odada o aletlere takılıykende hala olmek ıstemıyorummu diyor içinden yoksa allahım al emanetınımı... Onun yanında olup o yaşlı çınarımızın yumuşacık elini opup çakır gozlerıne bakmak oyle ısterdımkı. Belkıde son gormem oldu onu bır daha gittiğimde o olmuycak belkıde işte bu da daha çok uzuyor.Lütfen iyileş anneanne...lütfen
çocuklar ise hastalar.. once kız hastalandı grıp oldu. sonra oğlana bulaştırdı. derken ortaya karışık oldu. e sımdıde kız ıyleşır gıbı oldu ama oğlan takır takır oksuruyor...işte evin içinde hasta olmalarıda ayrı bır sınır bozucu durum oluyor.
ben ıse aynı teranede zırvalayıp duruyorum. başım cok ağrıyor bıtmeyen hatta gunler suren ağrılar benı cıleden cıkarıyor. migrenim tavan yapamış durumda....emzırırkende ılaç kullanımı olmuyor durum dahada cekılmez oluyor
neyseki yarın ınşallah kardeşim yanıma gelecek 10 gun kadar kalıcak ve sonrasında buyuk ablam gelıcek yanıma Bu sırada bıraz kafamı dağıtırım onlarla diye seviniyorum. İnşallah Annanemde iyleşir. Aksi takdirde kimse bize gelmez banada istanbul yolu görünür gibi bilmiyorum allahın bileceği iş bakalım neler gelecek başımıza

volkan konak aynalar

17 Ocak 2010 Pazar

...

insanın tırnağı etten ayrılırmı? ayrılmıyor işte ne olursa olsun ....
ablamın bu gün nişanı var ve gidemediğim için çok üzgünüm hani bu türküde cok isabet oldu bana sebebsizçe akan damlalar anlamlaştı sanki......

13 Ocak 2010 Çarşamba

günde 1 saatiniz varsa...

İşte o zaman hapı yutmusunuz demektir. Ben sabahları kızımın cığırtısı ile uyanıp gune 9 da başlıyorum.Öğlen 2 ye kadar alt değişmeler yemek yemeler hatta kızı beslerken oğlanı emzırmek gibi yollar bile ürettim. İkısıde aynı anda doyuyor ve salıyorsunuz evin yüzeyine ikisinide iyi oluyor. Neyse öğlen oluyor. Küçük bu zamanda kah uyur uyanık kucakta geçiriyor vakti. Amam büyük cin gibi izlemek lazım. Zira gözden kaybolup tehlikeli işlerde yapabiliyor. Mutfak en eğlenceli yer onun için... Neyse öğlen yatıyorlar ve 1 saat uyutuyorum büyüğü fazla yattığında geceleri hem cok uyanıyor hem de akşam yatması 11'i geçiyor. Neyse o bir saat kaldı ya bana şaşıyorum ne yapıyım diye.
Banyodan kirli çamaşırlar bağrıyor bizi yıka yıkaaa... bilgisayar diyor ki ne uğraşcan gel benle eğlen... halılar diyor kı çok kirlendik süpür bizi mutfak diyorkı birazdaha ilgilenmezsen alıp başımı gidicem akşama zaten yemekte yok ... ee ben banyoda yapmak isterim şöyle ılık bir duş ne güzel olur o ara yatak ilişiyor gözüme çağırıyor beni bırak onları boş işler gel yatalım uyuyalım beraber diye.. işte ben o bir saatde ne yapacağımı şaşırıyorum. bazen banyo galıp geliyor bazen bilgisayar veya mutfak ama yatak cok zor razı edıyor benı.. aslında ılk ona tav oluyorum ama ne zaman duş alıcak yada uyuycak olsam cocuklar sağolsun bırı cığlık atarak uyanıyor ve benım uykuda banyoda piç oluyor.
çınarın ağzında 1 aylıkken pamukcuk oldu ve ıkı kutu ılaç karbonatlı sular banamısın demıyor gecer gıbı olup tekrarlayan bu pamukçuk belası cok zormuş yarın yine dr. gideceğiz.onun dışında herşey yolunda..
ha bırde sabahları olan bır sağlık programında bu yılın modası kılo vermek ısteyenler sabahları ve akşamları 10 dk ıp atlayıp ılık duş alınsın dendi birde kucukken belde cevırdığımız cemberde karın bolgesı ıcın bıre bırmış becerenlere oryantel dansıda onerılıyor. bende dururmuuyum hemen çember ve ıp aldım. ıkı gun 10 dk hopladım ve şimdi sırtımda dahıl olmak uzere tum bacaklarım tutulmuş durumda . cemberıde hıc becerıp cevıremedım. olan kıza oldu bu benım yaptıklarım pek hoşuna gıdıyor benle ıp atlamaya çalışıyor oda...evde rahat battı bana...
bızden olaylar bu kadar malesef... Tabı dışarıyı hayatıda anlatmak ısterım ama camdan bakılınca sadece soğukmuş hıssı verıyor fazlasını bılemıyorum...200 mt uzaklığımızdakı markete bile gidememenın ve market elışverışı olsa bıle yapamamanın acısı su aralar buyuk...

8 Ocak 2010 Cuma

Ne yana baksam deniz sanıyorum hevsel bahçelerini... Gözlerim martıları arıyor burnumsa yosun kokusunu özlüyor yinede hevsele bakıp deniz sanıyorum özlemi bastırmak için....
Dışarı çıkmayalı bir yerde oturup bir güzel insanla bir kahve içip şöyle hayattan çocuklardan uzak hayallere dönüp sohbet etmeyeli ne çok uzun zaman oldu. Sanırım yakında öleceğim çünkü ölecek bir insan gibi ne zaman kendimle kalsam geçmişimi düşünüyorum... taa ilkokul arkadaşlarımı öğretmenlerimi bile hatırladım tek tek..beynim beni neden böyle geçmişle hesaplaştırıyor bilemıyorum... uyumaya vakit bulduğum anlarda bile gecmişte oluyorum...aslında bundan 1 sene oncesıne kadar gecmışı olmayan bırı gıbıydım eskıye gıdemıyordum. zamanında depresif halden cıkmak ıcın prozac kullandım. oda tum gecmışe odaklanmamı engellıyordu. simdi ise beynım yenı acılıyor sanki... bir tul perde vardıda kalktı gibi...
biliyorum çok isyankarım ama annemı çok özledim yakında ablam nişanlanıcak ve gidemiyor olmakda beni çok üzüyor.
komşular her hafta toplanıyorlar sağolsunlar benıde cağırıyorlar. ama nedense bundan da zevk alamıyorum. sadece evden çıkmak için gidiyorum. gittiğim yerde 2 kat yukarım ne gezmek ama...
kendimi bugün eşşekten düşmüş gibi hissediyorum. her yanım uyusuk her yanım ayrı ısyanda. gülmek bile zor geliyor....