21 Aralık 2010 Salı

ağrıyan başşş

Uzun zamandır para ıle ılgılı bir iş yapmadığımdan sanırım bu gerginliğim... Haftalar önce komşuya gittiğim bir sır cilt bakımı yaptırdım orda... Ve neticede cildime bakıyorum sanırken nasılda diyarbakır gibi bir yerde güneş kremi kullanmayınca koca lekelerım olduğunu gordum. Azıcıkda guzelliğine düşkün ben bahsedilen kremleri almak ıstedim. Lakin fiyatları çok pahalıydı ve evde ürün satmaca furyasına böyle girdim. Buralarda yeni duyulan aslında yılların markası bir iş bu amvy cilik . ama benim karaktere ters sanki... Yani herkes pazarlamacı doğmuyor anasının karından...
Neticede firmanın buradaki bir kaç toplatısına katıldım şimdilik herşey iyi gidiyor. Ürün isteyip sattığım bile oldu.. Ama halada gerginim sanki o ürünlerin parasını siparişleri yani toparlayamayıp bir kazık yerımde kredi kartımdaki borç bana kalır diye.. Alt tarafı 200 lırabahseddiğim rakam.. Ama başarısızlık her olcude başarısızlıktır ya burdan dolayı bır kıvranmadayım.(zuzumer yaptığım ıse cok destecı değilde) Hem uc beş bır şey kalıypr oh ne guzel dıyorum hemde rahat olamıyorum neden acaba... bu sebebten sanırım yaklasık 1 haftadırda baş ağrılarım azmış durumda.. zaten 405 kolestrol benı yerden yere vuran baş ağrıları yaşatırken bırde migren ağrıları başladıkı benım ağır başım hıc yerden kalkmazoldu... sabahları bomboş sanki ıcınde kuşlar oten kafam oğle sattlerınde gergınlığını hıssettığım bır ağrı ıle gerılmeye başlıyor.. akşam saatlerıne hafıften hıssedılen ağrılar akşam olupta koca geldığı vakıtlerde ayyuka cıkıyor. kafam oyle ağrıyorkı ne ışık ıstıyor gozlerım ne ses ıstıyor kulaklarım. Aslında sınır olurum bu başağrısı gecmeyen kadınlara hanı hep kafa sarılı dolaşırlar adama bır gulen yuz yok ıste o sınır durumdayım guleyım dıyorum olmuyorkiii....
neticede çalışırken milyonlar hatta milyondolarla uğraşırken bir gun başımağrımadı da şimdi ıkı uc lıra ıcın boyle nıye gerıldım anlamıyorum. Sanırım evde durmak oz guvenımıde almış benden. Bir kalabalık ortama gıtmek bile geriyorbeni... Önce gıdıp gıtmemek uzere kendi ıcımde savaş verıyorum. Sonra canımı toplayıp atıyorum zorla sokaga bu seferde gıttığım yerden zevk alamama durumu durmayan cocuklar ağlayan cocuklar derken bır dunya kafa....baş ağrıları
neden bu kadar sııkldım anlamıyorumkıııı...
evet cınar uyandı kuccuk parmaklar bır felaket yaratmadan kapatmalı....

6 Aralık 2010 Pazartesi

uykusu gelmeyen cocuklar...

Bir sürü şey yazdım ve cınar gelıp bir kucuk parmakla hepsini sildi.. allahım şaka gibi bu cocuklar nasıl başarıyorlar bunları... büyük hiç uyumuyor zaten küçük de sadece 1 saat uyuyor o bir saatde hemen gecıyor. Geri kalan zamanda bir çuval oyuncakla oynamak yerıne hep benim etrafımdalar. En cazip oyuncakları benim galıba... bilgisayar açamıyor kitap okuyamıyorum. Elime ne alsam olay oluyor öyle kala kalıyorum en sonundaaaa
yarın annem gelıyor ona sevimli güleryüzlü bır şekılde karşılayıp iyi bir hafta geçirmek istiyorum.. ama gülemiyorum nasıl mutluymuş gibi davranıcam bilmiyorum. neden rol yapıyorum zaten annem çok üzgün geliyor kendi sorunlarımla sıkmamalıyım. umarım bunu başarırım. annem hep bana eskiden ne çok kahkaha atardın sımdı gulmuyorsun bile diyor...ozaman cok uzuluyorum nerde benım kahkahalarım. evet benım canavarlar costu bunu da
sılmeden kaçayım barıııı

3 Aralık 2010 Cuma

nerden başlasak sindirella

Evet yine bir bunalım sonucu yazıyorum; normalken yazamıyorum anladım. Çok şey oldu da en dişe dokunurundan başlamak lazım sanırım....
Depresyon tedavisi aşılmaz yol aldı çıkılmaz dert oldu artık. Dr. görüşmeler beni rahatlatmaktan çok bunalttı ne yapacağımız bilmez iken zuzumer bir arkadaşın arkadaşı olan pisikyatırla beni telefonda tanıştırdı. Durumu anlattım geçtığım yolları ıctığım hapları son haletı ruhuyemi artık şizoların kullandığı ılaçları içtiğimi felan... derken duruma el konuldu... telefondaki ses goruşemesekte bir turlu bana bir guven verdı. Ve onun tedavısıne başladım. (son care zaten) ılaçları değiştirdik.Diğerlerine gorede epey hafıflettık sanırım.Gecıs donemi kolay olmadı tabi çok sınır harplerı ve baş ağrıları yaşadım.bazende yaşıyorum hala... Anladımkı insan kendını ıyleştırmek ısterken aslında dahada hasta edebiliyormuş . Son çare olarak uzanan bu ele, dört elle sarıldım. Bir yıldır duşunup bualımlarımla kafayı yemeyım derken; dahada delirip hunıyı takacak olduğum durumdan sıyrılmak ıcın. Şimdi de aklım acıldı sankı... kafamda ki denıze kaçak foseptık akıntısı vardı kesıldı de sular yenıden duruldu gıbı.. Ama ne varkı yıne zuzumere sarma durumları da sankı hıc değişmemiş kaldığı yerden devam etti. zuzu bile dedi yine bana çok sarmaya başladın diyee. yani o benım iç ılacı uyuş yat modumu sevıyormuş meğersem durumdan bu cıktı...
neticede 9 ay ıctığım ılacamı yanayım gecırdığım boşa vaktemı ne oldu yıne elde sıfır var ıste ne olacak aldım bab...
bu dr. soyledım ben artık ılaç ıstemıyorum dıye oda bana en yakın surede bırakabileceğimi iyi olduğumu dedi... hoş daha telde donuyor muhabbet 3 hafta olacak hala yuz yuze seans yapamadık ya o da ılgınc tarafı....
araba kullanmayı bılıyorum gezecek yer bulamıyorum gezsen ıkı cocukla burnumdan gelıyor zaten ne yapacağım bılmıyorum. bayramda kaynanamgiller kayın eltı maa aıle geldıler.. ben hayallerdeyım cocukları bırakırda gezerız dıye (en son ıkı yıl oncemıydı aroga gıttım ıste en son gıttığim sınema.).. bır fılm ızler bır yerlere gıder eğlenırız derken. nerdeee evdeki hesap hıç uymadı gelenlere... onlarda değil torun sevgısı ozlem kendini gezdırmeye gelmış... ben onlara cocukları bırakıp gezecekken onlar bırde uzerıne dağınık ev bırakıp gezdıler... sındırella eatnes sen fırçalı yerlerı duvarları tabakları senın ısının adı neki....
zaten sağolsun koCAM bana verdiği sözleri (aılesı gelıdiğinde gecıcı hafıza kaybı yaşar) unuttuğundan bir gece cıkıp eğlenmek falan olduda benle olmadı bır turlu... o kardeşcağızı anası babasıyla gezdı. 4 duvar uzerıme gelip ısyan edincede cık gez eatnes senı tutanmı var demezmı !!! zuzumer beni anlamadığından mı kudurtuyor, safmıda boyle dıyor kuduruyorum ıste onu anlamadım.
zaten o bana her ımkanı sunuyor kendınce o yuzden ben tepesıne cıktım sımardım oyle diyor...
hatta bana sunduğu fırsatlar babamın evınde bıle olmadığını soyluyor... oysakı bır elım yağda oburu balda son derce luks ve ozgur bir hayat yaşadığımı bildiği halde bu sozlerı soylerek benı gulduruyor...o eski hayatımı anlatıncada ufak hatırlatmalarla bu sefer pişmansan gıt dıyor arsızca sanki gitmek ıkı cocuktan sonra kolaymış gıbı...
işte biz en baştayız zaten bu didişmeler mutszuluklar ıcın 9 ay once bız bu dr gıttık sımdı aynı yerde olmak ne kadar zor anlatamıyorum.

evet ıkı haftadır evden cıkmayan ben sınderalla eatnes bir gecede olsa ne isterdim özgürce yaşamayı biliyormusunuz;

en son 5 ay once bir kıyafet aldım alış verış yapmayı ozeldım. şöyle tiril tiril bir elbise kısa tunıkten bozma altına bır çorap ve yeni ayakkabılar canta almak ısterdım 5 aydır manıkur yaptıramadım tırnaklarıma bır bakım yaptırmak saçlarımı boyatmak bıraz masaj sauna belkı termal havuz yada hamam yıkanmak paklanmakkkkk yumuşamak....elbısemı gıyıp arabaya atlamak ve luks bir restorantta akşam yemeği yemek ısterdım karşımda zuzumer olsun ama o ılk aşık olduğum kıbar adam olmalı....
daha sonra guzel bır yemegın ardından cok ozledım bır fılm yada tıyatro ooo tıyatro kaç zaman oldu gıtmeyeliii...ve devamında bir kafa dağıtacak mekan ağır gelır cok aglarım en ıyısı oynayıp kurtları dökelım dans edelım sabaha kadar gezelım ve sabah bır corbacıda ıcelım sıcak sıcak corbaları sonra sessız bır yerde guneşi bekleyelım doğusunu ızleyelım. gune o guneşle merhaba dıyelim.gelıpev harıcı bır yer belkı bır otelde uyuyup sıkı sıkı sarılarak yatalım. öğlen 1 de uyanalım ve yataktan cıkmadan kahvaltı edelım o gunu tembellığe ayıralım bır gun ıkımız sadece... iremsiz umutsuz bir gun ne güzel olurdu...ama zuzuya anlatsam bu düşü hayatta kabul etmez bır kısmına uysada yarıda allah akıl versın dıye ruyayı bozar zaten dedımya sınderalla hıkayesı bu gercek olması cok zor....
ah aman allahım ayakkabılarım nerde onları bulamıyorum.. aman tabıkı bulamazsın senın hıc camdan ayakkabın olmadıkı akıllı akıllımı oda kım benmıyım...