İrem’i dr. götürme başarısını sonunda gösterdim .Hemde tavsiye edilen dr. hanımla tanışmış oldum. Cerrahpaşa mezunu mütevazi dr. ile ıkı gun sonra yıne görüşeceğiz. şimdilik tahlil verdi bize çok konuşamadık tahlil sonrası yorumlarına gore bende ona devam etmeye karar vereceğim. Pek bir şey anlamadım henüz… Ama götürdüklerim arasında en iyisi gibiydi… İrem tabi ki az kilo almış ve hala ortalamanın altında..Dr hanım bunun ilk geldiğimiz zaman geçirdiği rahatsızlıklardan kaynaklandığını söyledi yani her hastalık bir gerileme demek oluyor. İrem de 3 kez üst üste hastalanınca gelişmesi durmuştu normal olarak…şimdide iştahsızlığı olduğu için az kilo alıyor.Reklam ile yemek yedirme konusunu da tahliller sonrasında konuşcağız.Dr hanım bana kahvaltıda bebek bisküvisi kullanma ekmek içine peynir yumurta sarısı koyup ver dedi. Ama ben İrem’in ağız tadını tatlıya alıştırmışım bugün yaptım yemedi. Aslında en başta ilk zamanlar kahvaltısına pekmez ekliyordum. Pekmezi şimdi meyve püresi ile yediriyo...
Kayıtlar
bu günümüz dünümüz...
Dün güne gittim. Ama çok eğlenceli değildi. Birazda üzüntü ve muz kabuğu (hayalkırıklığı) vardı aslında… çünkü güncü arkadaşlarım benden yaş olarak yaklaşık en az 5 yaş büyükler en çok 10- 15 arası değişiyor. Hepside erken evlenip boyunca çocuk yapmış. Ben ireme yemek yedirirken ve bakarken hep ”ay biz nasıl büyütmüşüz” diye bana bakıp işimin zor olduğundan bu konuları unuttuklarından bahsettiler. Bende unutacak mıyım bir gün bu günleri yani… Derken hamileliğim geliyor aklıma aslında düşündükçe hatırlıyorum hamileliğimi ilk doğum yaptığım zamanları İrem’i ilk gördüğüm anı evet daha şimdiden unutmaya başlamışım bile…böyle dönüp düşünmek garip geliyor sanki o anları doya doya yaşayamadım gibi geliyor..bazen o anlara dönmem istiyorum tekrar belki 1 yıl sonrada bu anları düşüncem ve yazdıklarımı okuyunca çok isyan etmişim onun yerine keşke zevk almayı becerebilseydim demek istemiyorum ama hayattan zevk alarak yaşamayı da şu aralar beceremiyorum. İşte benim eksikliğim burada ba...
gün be gün
Evet bugün de yazıyorum..Allahtan karşılıksız yazıyorum da yazabiliyorum yoksa aha bak ne sorduğuma cevap var nede başka bir şey deyip kızsam okuyanlara formu bir günde silerdim herhalde…Neyse ki sorularımın kaile alınmaması benim şevkimi kırmıyor…. Yazıyorum çünkü aslında kendi çapımda içimi döküyorum…Yazıyorum çünkü geçmişte neler yaptığımı hatırlamak için küçük notlar düşüyorum aralarda yazıyorum çükü kızıma bir hatıra olsun istiyorum…onu ne kadar zor büyüttüğümü ve isyanlarımı görünce umarım bana kırılmaz…. Bugün misafirim gelecek İstanbul dan zuzumerin arkadaşının eşi onlarda bizim gibi buraya cıktı şarkı ve aynı zmanada geldik buralara…onunda 3aylık bir oğluşu var bana gelicekler oturmaya…biraz donuk bir kızceğiz ıkı kez görüştük eşlerle daha önce ilk defa tek görüşceğiz umarım güzel bir sohbet ortamı oluşabilir… Şimdi çamaşırlardan bahsetmeden geçemiycem son makinede su an yıkanıyor kuruyanları kullanmadığım odada kı koltuğun üzerine yığdım sımdıden bır kucuk çamaşır dağı oldu ...
ne oluyoruz millet.....
evet ne demeli nerden başlanmalı bılemıyorum yazdığım yazının uçmasınamı yanayım.yoksa zırt diye kesılıp adamı ıkıde bır yolun yarısında bırakan ınetrnetemı... bugun burası ohal yeri gibi fırın hariç dükkanlar kapalı arada bır uzaklarda ateş yakılıyor sankı lastık yakıyorlar kara dumanlar cıkıyor bende onları ızlıyorum bazende tv yı ...bu sehıre nasıl alışılır ve sevılırkı...ıkı yuzu var bu kentın ve cırkın olan bu yuzun ne zaman cıkacağı bellı bıle değil....... bende ıcımın sıkıntısı dağıtmak ıcın ıkı kelam yazdım ve yazdıklarım uctu ıkıncı tekrarda yazmak zevklı gelmıyor .... ben bugun evdeydım ve temızlık yaptım 3 makıne camasır yıkadım 2 makıne ıremın kıyafetıydı sımdı dag gibi utu var benı bekleyen.ve yarınada sarktı çamasır trafığı hava soğuk kurutamayınca ıkı makınede yarın yıkayacağım artık 1 haftada ancak bıter bu utu... ya bu bebeklerın camasırlar ayrı yıkanıyor ayrı deterjanla ya ne zamana kadar bu boyle olucek ben merak ettım..bugun ıremın beyazları ılk defa omo ıle yıkadım...