BİBERLİ ÇINARLI EATNES

Çok netti benim için hayat. Doğruda birdi yanlışta. Eğriler eğriyse düzeltme imkanı varsa düz olmalıydı. Belkide Diyarbakır da herkesin rengi çok belli olduğundan unutmuşum gri insanları... Dolambaçlı yolları ve birden fazla doğru cevabı olan soruları... Samimiyetler mi eksik insanlar mı değişti? Yoksa herkes cin olmuş da adam mı kalmamış çarpmaya kim kime dum duma öküz altında buzağı aramaca.... stats Eski arkadaşlarımla görüştüm hiç o eski tadı alamadım. Sanki herkes uzaya çıkmış ta ben dünyadan el sallıyor gibiyim. Geride hissediyorum kendimi çok eski çağlardan gelmişim gibi. Kafam mı eskidi? Bu jenerasyon mu ilerlerdi? Nedir bu karmaşık sinerji ohh tanrım...istemiyorum ben yapay şeyleri yaa sevmiyorum.. Güleceksem bir kilo havyar yemiş gibi içten olmalı gülüşüm... Karnım ağrımalı sancıdan, yanaklarım çekilmeli, kahkahalarım çınlamalı kulaklarda... ağlayacaksam böğüre böğüre salya sümük küfür biri bin para... ve öfkeleneceksem eğer haketmeli o adam o öfkeyi dobra dobra derim h...

Evet zaman geçti ta bu senenin şubat ayında yaptığımız Hollanda planları için. Beklentilerimin tam karşılığını bulamasam da Hollanda da yurt dışına çıkmanın atla deve olmadığını oradakilerin Avrupa şöyle böyle diye anlata anlata bitiremedikleri hayatını görmüş olduk.Evet güze güneşsiz pahalı bi ülkeleri var hoş anılar edindik farklı kültürlerle yemeklerle tanıştık. Çocuklar bunu ilerde hatırlar mı bilmiyorum ama ben eğlendim. Umutun ablasının okula başlaması ile  durumu kabul etmeyişi yerlere yatıp bende ablamla okula baleye gidecem diye ağlaması ve diğer inatçı hareketleri bizi pes ettirdi. Öyle ki artık onunla değil dışarı çıkmak gezmek yemeğe gitmek bize zulüm oluyordu restoranttan çıkmalar yerlere yatmalar sinir krizleri ve bizim bitmeyen gerginliğimiz sonucu soluğu psikologda aldık. Bize umut'un sosyalleşmeye ihtiyacı olduğunu söylediler. Bu sefer okul arayışı anan aşağı baban yukarı bir okula başlattık bu gün. Çalışacağım için zorluk olmasın sonra diye tüm gün başladı. Okula ...

Bir gün sana anlatacağım bu blogu belkı yakında belkide çok iler ki yaşlarında amacım sana bir yazı bırakmak değil aslında ben hayatımı hep yazdım. yaklaşık 15 yaşlarında başladı bu hastalık. Aslında hastalık mı ihtiyaç mı bilemedim. Galiba en özgür kendimi ifade etme şekliydi bu benim için yazmak istediğin gibi dilediğine kayarsın dilediğine sayarsın... Ama hani günlüktür özel olmalıdır ya aslında özel günlük diye bir şey yokmuş bunu anladım. Sen yazdıklarını sakladıkça biri muhakkak bulur ve kendi ile ilgili iki çift sözde varsa tamam madara eder cümle aleme lise günlüğüm Bakırköy sahilde üniversite günlüğüm Lapseki de denizi boyladı bu sebepten...Baktım olmuyor sakladıkça ilgi çekiyor bende artık deftere bağımlı olmamaya karar verdim.Bir dönemde elıme gecen kağıtlara yazdım ama saklamadım yırttım attım. Sonra sonra bloglar cıktı.. Heerkes bir hevesle yazdı devam edense çok az bense çok yazamasam da ara ara iki kelam ediyorum işte. geceleri kendimle konuştuklarım ahhh bir cihaz olsa ...

http://www.dailymotion.com/video/xdsvpf_hayrola-cylem-hayrola_music

BEN GELDİM YAA ÇOK ŞÜKÜR ALLAHIM istanbulda tuzladayım evimde ailemleyim.İnşallah herşey dahada güzel olacak umut ediyorum. >http://youtu.be/veXz2WY2LSY

yazacak çok şey var ama bilgisayarı gece yarısı açsan bile kafanda bir kaynanatör olunca cümleler uçuşuyor adeta...yalnızlık ve huzur bile özleniyor kimi zaman... Zaten aitlik duygusunu yitiren ben ve çocuklar sıcak ankarada belirsizlikle geçen günler arasında yoruluyoruz.Sıkılıyoruz. Zuzumer önce hatrım için çiğ tavuk yemenmi git 20 gün annemlerle kal diye yalvardı. Acıdım haline tamam dedim geldim. Ulen ne hatrı dedim o bu fedakarlığı benim için yaparmıydı zuzumer dedim dayfalandım ulen dedim. Ne var gelinsin vazifen bu dedi kocacığım. Allahım Feodel dünyada geri kalmış erkek egemenliği zihniyetli kocamın kafasına format atmak bu dünyada eşitlik oldunu hatununu üzmeyen anlayışlı eşinin düşüncelerine değer veren beni anlayan bir koca yaratmak istiyorum formulu bulan göndersin yoksa ben format atıcam kendime zira tüm devreler aşırı gerginlikten yanacak gibin....Bizi salıp arkamızdan hasrete dayanamayan kocacım izin almak çin uğraşacağına ne olurdu ıkı hafta gec göndersen de rahat evimi...

eşyalar toplandı söylenecek sözler söylendi vedalar edildi bir şehirden diğerine önce büyük göç(zihnim) sonra kücük göç (eşyalar) taşınacak bir aklımı toplasam zihnimin Diyarbakır bölümünü kapasam belki daha rahat uyuyacağım geceleri... Üzülüyor musun diye soranlara söylüyorum ben 4 yıldır buradan hayırlısı ile kazasız belasız gideceğim günü bekledim Allahtan. Çok şükür nasip etti bana bunu kurtuluyorum kardeşim zil takıp oynuyacağım neredeyse ne üzülmesi....ben ankaraya gıdıyorum ay sonuda istanbul bu yaz her zamankınden uzun ve güzel geliyor çünkü yazın sonunda diyarbakır yollarına dönüş olmayacak inşalah..hadi hayırlısı