27 Mayıs 2016 Cuma

iki geri bir ileri

Yağmur durmadan yağıyordu arap kızı camdan bakarmi tüm gün bilinmez ben koşmak istiyorum bu yağmurda hemde arap kızına seyir çıkar bir anlamda. aslında cok değil yolun yarısı ama yinede sona yakın ikinci dilim olduğundan mı bu durum bilinmez. anlamsiz bir hantallik iniyor bedenime Gençliğimim 3de 1 kadar yiyip on yıl oncekinden 6 kilo fazla olmak kötü halbuki yemeği çok severim. yatınca hıc dinlenmeden uyanmak zor. ..hayat her yaşta ayrı bir tat bırakıyormus damakta...

Daha ne olabilir ki hayat senden beklentim bir hayalim gerçek oldu. ve ben bu hayal için tam 14 yıl çaba verdim 20 yil bu gun için bekledim. bir gün olacağını biliyordum kimi zaman inancımi kaybetsemde bana destek olup hep beni bekleyen sevgili zuzu ya çok teşekkürler sen inanmasan desteklemesen ben bunları yapamazdım.iyi varsın tarihe yazılsin hu gün biz smmm olduk.hayallere az kaldi hemde çok az....inaallah güzel olacak herşey.

11 Mayıs 2016 Çarşamba

gece gece

az konuşmak lazım hayatta başarana  benden sevgiler....
Biri yanımda olunca konu açıp konuşma isteği içinde oluyorum. neden bu huyum hep var bilemedim.sonra düşündüm acaba küçükken benimle kimse konuşmadı mı?çok kalabalık bir aileydik ama  kesin olur iki lafı dinleyecek adam...işteyim  yemek yiyorum mesela arkadaşımla o yemeğe konsantre ben konuşmaya niye ki sakinlik sukut hali daha  iyi değil mi?
sonra düşündüm bu konuşma isteği niye böyle çok bu aralar diye çözdüm. benimle çocuklar azıcık konuşuyor... ödev yapıp yatıyorlar. geriye zuzu kalıyor . akşamları zuzu   her akşam evde değil zaten olsa da hiç konu açmaz bir muhabbeti yok ben konuşursam dinler sonunda bir yorum yapar konuştuğuna pişman eder. ağır ağbey takılır.iki lafı cımbızla sökersin. o yıkansın çay içsin başka bişey yok evde olduğu gün zaten...napsın bu yürek ..kapasite dolmuş yakında arkadaş yok iki çift etsin ...yaz böyle canım yaz yaz kendi kendine geceleri uyuma uğraş ki kelime kapasitesi kelime yapsın. şu an kendime yazığım geldi.
yalnızlığın şarkısı mı olur bu yazı senfoni mi adını sen koy be canım. bıktım iç sesimle konuşmaktan ama iş zaten muhasebe konuşunca çalışamıyorum kafa gerekiyor. akşamları o iç sesle muhabbete devam ne olacak halımız bilmem şizofrene ramak kaldı. bu kadar konuşmaya kurmalar da başlar değil mi? ah hayat sen nelere kadirsin. kendim için ne yaptım biliyor musun yüzmeye başladım inşallah öğreneceğim inançlıyım.çınar yine kuralları ile dolu hayatında bizim kurallarımıza uymadan kendi kuralları ile yaşama derdinde sorun çıkarmaya devam ediyor.galiba onu normalleştirmeye çalışmakla hata yapıyorum. o normal değil artık böyle düşünüyorum. peki o uyumsuzlukları nasıl çözeceğiz bunu bilemiyorum. psikologlar artık gülen yüz çizelgesi verince umuttan önce ben yırtıp atmak istiyorum. abicim çoçuk geçmiş gülen yüz almayı. alsam ne olcak ki saçma diyor sen üzgün yüz diyon umurunda değil ki yüzün gülmesi ağlaması ben bu dünyayı birde çınarı anlamadım artık dünyadan umudu kestim ama bari seni anlayaydım be yavrum sen daha çok küçüksün...büyüdüğünde ne yapacak bu annen.

1 Nisan 2016 Cuma

GEBERİYORUM

Geçip gitmiş günler gelin Rakı için sarhoş olun Islıkla bir şeyler çalın Geberiyorum kederden İlerdeki güzel günler Beni görmeyecek onlar Bari selam yollasınlar Geberiyorum kederden Ahmet xsarkisozleri.com sözü Başladığım bugünkü gün Yarıda kalabilirsin Geceye varmadan yahut Çok büyük olabilirsin İlerdeki güzel günler Beni görmeyecek onlar Bari selam yollasınlar Geberiyorum kederden Söz: Nazım Hikmet Ran

14 Mart 2016 Pazartesi

ankara 3.patlama

belkide tarihe bu notlar gerekli ..neredeyse 1 yıl olmadan 3 büyük patlama oldu .insanlar ölüyor hesapsız ve hunharca. sadece  suçları o an orada olmak ve nasilsa kalanlar orada olmayanlar şanslı oluyor yaşamak her zamankinden daha ucuZ hayatlar basit.şimdi bu canlarin hesabını kim verecek o anneler babalar evlatlar bu acılara nasıl dayanacak nasıl bundan sonra yaşayacklar sorular çok cevaplar yine yok endişelerim geleceğe ..
siz nasil bir ülkede yasayacaksiniz hayat size neler getirecek. yaşamak böylesi bir şansa kalmışken kalanlar olarak bize ne olacak. ..

7 Mart 2016 Pazartesi

Bugün sen cok Küçüksün yavrum

bekle güzel kızım hayat sana ne mucizeler susunacak kim bilir... umarim senin dilediklerin gibi hersey gönlünce olur.sende seviyorsun yazmayi ...benim gibi ..
kalemin haylaz ve hayallerle dolu. şaşkınca yazıyorsun bazen sıkılıyor sun sabret sen yinede yaz yazdikca kendini bulacaksin yazdikca anlatacaksin kendine kendini..ve sonra okuyunca vaybe ne yazmışım deyip gülerken. kendine olan inancın artacak.keske yazdığım o bir sürü ajandalari Çevre baskısı yüzünden atmak zorunda kalmayıp bu güne getirebileydim. Ama olmadi bizim zamanimizda yazmak çok sevilen bir iş değildi ancak bu kadar oldu. su bloglar çıktılar da insanlar  özgürce Günlükler tuttu.  utanmadan hikayeler yazdi.sende acele etme pıtırcığım olacak sen basaracaksin. zamanı gelince bu blogda beraber yazariz belki... galiba benim sana birakacagim en güzel hediye bu blog olacak.canım kızım ve ogluma ithafen ... yazılarımı okuyan yeğen unutma bir gün kitap yapabilirsiniz. tabi olursa...kurgusu size kalmiş .sevgilerimle

3 Mart 2016 Perşembe

şimdi bekliyorum

can çıkmıyor ki her zaman bedenden; bazen beden koşup gidiyor  ruh yetişemiyor. can koşuyor canan cana koşuyor ve sonunda ruhsuz yapılan işler. sonra düşünürümle biten günler kalıyor.
Bakarız diye kaldırılan düşünceler yığın oluyor; geceler zihni bırakmıyor.  gündüzler  beynin arkasında çalışan yoran ikinci plandaki işler yığınından ambole önündekine konsantre olamadan arkadaki işi düşünücem daha diye yorulmaktan önündekine adapte olamadan tamam denilip geçilen yüzlerce konu zamanı gelince bakarız dediklerimiz.
ne yapıyorsun dersen belki ele avuca konacak bir şey yok ilk başta... üzerinde düşünsem sayfalar dolar ama sen neerdesin desen cevaplar çok az. bir kaos sanki yaşananlar ama hep aynı kaosun dejavusu yaşananlar..bazen sadece zaman ve mekan değişiyor ama konular konuşmalar ... bakıyorsun aynı eylemler ayni sonuçlar ne garip değil mi... hayatta olgunlaşınca yaşanmışlıklar bu anlamda da benzerlik gösteriyor demek ki...ben duramıyorum öyle le hızlı zaman sabah öyle hızlı akşam oluyor hayat öyle çabuk geçiyor ki ben anlamıyorum.ve aslında hiç bir şeyi tam yapamıyorum gibi geliyor. ne tam bir iş ne tam bir annelik ne tam bir kadınlık ne tam bir insanlık... aborjinler  gibi oturup zihnimi temizlemek istiyorum. Öyle hızlı yaşıyoruz ki her şeyi bana yetişemiyor ruhum.oturup ruhumun bana yetişmesini beklemek istiyorum.sadece gece olsun  iki gün yemeden içmeden yatmak sessiz benle kalmak istiyorum.beni dinlemek benle konuşmak beni dinlemek benim dilsiz dillerimi dinlemek egolarıma kızmak yüreğimi aydınlatmak beni bulmak istiyorum.vicdan neredesin sen kalp sen nerede beyin ordasın ama nasılsın mantık hırs sevgi aşk hayat neredesiniz nasılsınız gökyüzü dünya nerde dünyada ne oluyor hayat nasıl ailen akrabalar çocuklar herkes iyimi ...geçmiş hep seni özleyecek miyiz.
gelecek senden naber. yok mu umutlar hayaller ne oldu gelmiyor musunuz?

 hu dedimde sesime ses  veren olmadı senin sesinden başka; erenler bağında pirler katında bahçede açan gülümsün sen sevdiğim.ben iyiysem o senin sağlam duruşundandır .senin saçmalaman neşen kahkahan bitmeyen şevkatın sonsuz sevgindir. kimin günahı var bilmem amma sen üzülünce dünya kapkara be..gerisi de boş...
ne kadar meylersek dünya malına en son nasibimiz ölümdür.ölüm...