BİBERLİ ÇINARLI EATNES

yılmaz erdoğan - yağdıkça | izlesene.com <a href="http://www.widgeo.net">stats</a>

Umut konuşuyor artık hatta dün bana en uzun cümlesini kurdu. Arabasını arıyormuş velet. Anne dütdüt neye godun deyince çok komik geldi bir daha sordum tekrarladı. Allahım bu nasıl konuşma bu çocuk doğduğu yerin suyunu çok içti heralde aynı d.bakırlılar gibin konuşuyor... Ben çok isteyip de imkansız görünen iş olayına başladım Çalışıyorum hemde 3 hafta olacak neredeyse.. Şartlar eski çalıştığım yerlere göre eh olsada d.bakır şartlarına göre süper sayılcak halde... Ne olurda olsun gözümü karatmıştım. Artık dört arasından çıkmak farz olmuştu bana. EE çokda iyi geldi çalışmak. Çocuklar bakıcı teyzesine iyi alıştı. Sorun çıkarmıyorlar bende işyerinde huzurluyum. Bundan iyisi şamda kayısı.... Tayin işleri aldı başını gitti. Zuzumer bir yıl daha kalsak derken birden kararttı gözünü ne olduysa vazgeçti. Abbas yolcu bu yıl ağustosta bakalım ne olcak nere çıkcak çok merak ediyorum. Mutlu olacağımız yer nere ise o olsun sınır koymuyorum sadece deniz kenarı olsun istiyorum. Bu yüzden tüm tatil yer...

Ben istedim bunu biliyorum. Bu yüzden şikayet etmemem gerek. Ama zaman yaklaştıkça kasılıp ruhum daralıyor.. nasıl yapacağım bilmiyorum. Çocuklardan ayrı kalmak fikri bile içimi bunaltıyor. Başım ağrıyor gerginim. 2 gün sonra başlıyacak süreç... Ben  4 yıl 3 ay sonra işe başlıyacağım ve çocuklara apartmandan bir komsu bakacak. Ama ilk ayrılık nasıl olacak bilmiyorum çok geriliyorum. umut olayın çok farkında değil. İrem ise sürekli sorular soruyor. Bana neden çalışmak istiyorsun dedi. O küçük kafadan çok büyük sorular geliyor. biz o teyzeyle kalacağız sen napıcaksın peki... Arada dudaklar bükülüyor sarılıyor seni çok seviyorum diyor.. o böyle yaptıkça bana geliyor sağdan soldan. Umarım sancılı süreci çabuk atlatırız. çok gergin ve heyecanlı aynı zamanda evhamlıyım yardım yarabbim....

hani der ya yılmaz amcam dostlar alıngan bir sahili pinekliyorken işte o alıngan sahil bile yok ki pineklesek biraz... taş atsak denize biraz... simit atsak kuşlara... Esse deli rüzgar yosun koklasak ciğerlerimize biraz... selam versek geçen gemilere el sallasak o tanımadığımız gemideki insanlara biraz sessizlik olsa ve denizin gökyüzüyle buluştuğu o ufuk çizgisine bakıp kalsam... kenarda öylece oturup dalga seslerini dinlesem ve o seslerle uyusam derin derin....i Velhasıl memleketimi çok özledim. Buram buram kokusu geliyor burnuma burnumun direkleri sızlıyor yine... Skıntılar hep aynı tek farkı renkleri değişiyor gid gide... Bu yılın ilk postu ıyı şeyler yazayım diyorum. Enkazdan çıkartamadığım göçük altında kalan bir yılın acısı dinmiyor ki ne yapayım... Hala bulunamamış kayıpları varken olmuyor.. Rüyamda gördüm yeni görev yerimiz Batman mış. Tercihlerde de var olurmu acaba? uyanınca baktım bır yerim acık değildi ne den olmasın ki? sanki her yer buradan daha iyi olur gibin geliyor...

Büyük beyaz bulutlar sevdadır bu dediğim anlatsam anlamazlar... Boşver.... ufka bakıyorum gelecek ilk defa korkutuyor beni... Hızla değişen dünyamıza adapte olamamaktan korkuyorum. İKİ çocuğa yeteli ve iyi anne baba olamamaktan korkuyorum. zamanı yakalayamadığım gibi hızla ellerimin arasından akışından korkuyorum. Bu zaman böyle çabuk mu geçecek ? böyle çabucak yaşlanacak mıyız? oysa ki hiç acelem yokken benim nedir zamanın telaşı bilmiyorum ki? sevmek mi korkum bu mu zayıf yanım sevmek alttan almak kalp kırmamak kullanılmak mı?  Sakin ve sinirli olmamak aptallık mı? bilmiyorum ama dışarıdan bunlar neden böyle algılanıyor. Bir burundan kıl aldırmama benim dediğim olsunculuk bencillik almış yüreklerimizi. Çok mu önemli bunlar kalp kırıp yürek burktuktan sonra...Samimiyeti özledim. gerçek dostlarımı....öküz altı buzağı aramayan rahat konuşup gezdiğim sohbetinden haz aldığım insanları...insan gibi insanları....bir yıl daha geçti ve mâlesef bir yılda yaşlandım...kızım büyümek için n...

İşte geriye dönüp baktığımda bunu sordum  kendime... Neredesin sen eatnes... Ne yazık ki koskacaman bir sene de yazacak 5 post bulabilmişim kendime... Oysa yazmak en sevdiğim şeydi benim... Kendimi ifade ettiğim o özgür alanı bile kısıtlamış veya boş vermişim ne kötü...oysaki hayatımda neler değişti bu yıl.. Bu yıl düşmez kalkmazın olmadığını, büyük ne konuşursan yaşamadan ölmeyeceğini ,gerçek borçlanmanın nasıl olduğunu attan inip eşeği bulamayıp ortada kalmayı bu yıl kaybetmeyi öğrendim ben.... Belki her yıl inişli çıkışlı vakitler geçirirken aslında ufak şeylere isyan eden ben bu büyük kayıplarda susmayı öğrendim. Şükretmek içindi belkide tüm yaşananlar. eşimin bana ve sözlerime değer vermesini sağladım. bedeli 60.000 TL olsada kötünün sonucunda iyi olan tek şey buydu. Artık daha sakin daha düşünceli daha ılımlı bir zuzumer var. Sorsan öyle çok keşkeleri oldu ki son bir yıl içinde...hayat bizi son bir yılda 5 yaş büyüttü belki... hayatımızı ise 5 yıl geriye attık zuzumerin yanlı...